INTERVJU – Dragan Šutanovac

a1

 

1. Kako vidite trenutnu političku situaciju u zemlji?

Srbija je danas zemlja u kojoj su građani taoci Vlade koja se kocka sa našom budućnošću. Ova vlada potkopala je vladavinu prava u zemlji, čiji nedostatak ugrožava temelje naše države i društva i onemogućava da krenemo napred. Kada govorimo o vladavini prava govorimo o investitorima koje ne mogu da privuku bilo kakve subvencije, već jednaki uslovi za sve. Govorimo o pravednom tretiranju radnika koji ne moraju da vrate deo od minimalne zarade „na ruke“ svom poslodavcu. Govorimo o zakonima koji moraju da štite radnike i njihova prava. Radničke pelene ne smeju postati sinonim za našu zemlju. Govorimo i o lečenju koje mora biti dostupno svima, školama u kojima će najbolje prolaziti najbolji, a ne oni sa najjačom vezom. Reč je i o oduzetim penzijama, smanjenim platama, podignutim svim porezima i akcizama. Kada govorimo o široj političkoj situaciji, imamo vladu koja potpirivanjem nacionalizma i provokacijama šteti nacionalnim interesima naše zemlje. Imamo priliku da već u aprilu zaustavimo tu spiralu propadanja i konačno u Srbiji stavimo život na prvo mesto.

2. Da li Demokratska stranka uz Predsedničke izbore očekuje i Parlamentarne izbore?

Ne znamo da li će biti parlamentarnih izbora, ali Demokratska stranka je spremna i insistira na njima zato što smatramo da je ova vlast otela državu, urušila institucije koje štite ljude, dovela ekonomiju do tačke izdisaja, krunisala korupciju i ukrala budućnost našoj zemlji, njenim učiteljima i lekarima, radnicima i poslodavcima, policajcima i vojnicima, kao i svim poštenim ljudima koji ne žele da budu njeni saučesnici. Srbija ne sme više biti talac vladavine jednog čoveka i zato pozivamo na parlamentarne izbore. Moramo da iskoristimo priliku na aprilskim izborima i zaustavimo dalje upropašćavanje Srbije. Vučić stalno govori kako smo mi Srbi lenji, što je jedna notorna laž koja mu služi za prebacivanje odgovornosti, zato što je jedina istina da ljudi nemaju posao i da nije stvorio okruženje u kome posao može da se razvija.

3. Koliki su problem “beli listići” ? Da li su zaista mnogi razočarani u opozicione stranke – ili – suviše lako poveruju obećanjima vlasti?

Bele listiće ne bih okarakterisao kao problem, već kao poruku koju su nezadovoljni građani uputili svim strankama u političkom životu. Tu poruku smo mi u Demokratskoj stranci shvatili, pokazali spremnost da učimo iz nje i trudimo se da transformišemo stranku kroz otvaranje unutarstranačke i javne debate, uvažavanje različitih mišljenja. Demokratska stranka je zaista naučila iz grešaka iz prošlosti, sazrela i sada se nalazi na novom putu na kome se trudimo da afirmišemo naša rešenja za probleme u kojima se nalaze građani. Ponudili smo reformu poreske politike, koja treba da promeni činjenicu da najsiromašniji građani plaćaju veće poreze. Želimo i da zaštitimo male privrednike, jer se ova vlada sa njima razračunava, umesto da stvori okruženje u kome će moći neometano da posluju, zapošljavaju ljude i plaćaju porez. Zalažemo se za podjednak tretman za velike i male, strane i domaće kompanije. Smatramo da poljoprivreda jeste razvojna šansa Srbije, ali i predlažemo osnivanje Fonda za razvoj agrara koji bi omogućio svim poljoprivrednicima beskamatne kredite koje bi iskoristili za jačanje proizvodnje, uvođenje novih tehnologija i mehanizacija.

4. Svaka Vlada najavljuje da je Jug Srbije prioritet kada su investicije u pitanju, a investicija na Jugu zapravo ima najmanje. Kako gledate na to?

Predstavnici ove Vlade kada odu na Jug oni govore kako je Jug prioritet, na Severu govore da je to Sever, a zapravo ništa ne preduzimaju da se poboljša privredno okruženje, već predstavljaju sliku Srbije kakva ona nije. Znam kako se živi u našoj zemlji, svaki dan sam sa ljudima, i za razliku od mnogih obilazim je uzdruž i popreko i kada nije vreme predizborne kampanje. Kao neko ko je potekao sa Juga, znam koliko se ovde teško živi. Na Jugu su najniži prihodi i najmanje investicije i Vlada mora da shvati da taj problem neće rešiti samo dovlačenjem za rukav par stranih investitora, koji uzmu ogromne subvencije i onda isplaćuju minimalne zarade za nekolicinu radnika. Rešenje tog problema nalazi se u ozbiljnoj strategiji razvoja koja obuhvata angažovanje svih potencijala, podsticanje samozapošljavanja, podršku malim i srednjim lokalnim preduzećima. Takođe, to podrazumeva i finansijsku decentralizaciju, umesto koje smo dobili dodatnu centralizaciju i oduzimanje novca lokalnim samoupravama. Ne može Jug da se razvije, a da se sav novac sliva u Beograd.

5. Privreda na Jugu Srbije se gotovo uvek vezuje za Simpo i Jumko. Šta je po Vama budućnost za ove kompanije?

Te kompanije, kao i mnoge druge u Srbiji, proizvod su opšteg stanja u kome se nalazi naša država. Razvaljena nam je zemlja, politički sistem, samim tim i ekonomija. Za svaku od kompanija potrebno je razraditi posebne planove, koji se neće samo sastojati od spiskova za otpuštanje, već moraju da uključe ozbiljne strategije razvoja, otvaranja novih tržišta, inovacija u proizvodnji i distribuciji. Na državi je tu da pomogne, kako bi takvi veliki sistemi opstali. Ako se sećate, baš sam u Vranju, kao ministar odbrane 2010. godine najavio da će holding kompanija “Jumko” samo te godine za Vojsku Srbije skrojiti 8.000 uniformi u vrednosti od tri miliona evra. Oduvek sam insistirao na domaćim proizvodima koji mogu da podignu našu privredu, zaposle ljude, zato što je to jedan ekonomski ciklus koji na kraju dovodi do toga da mladi ljudi mogu da se školuju, stari mogu da se leče, a svi zajedno možemo da živimo jedan normalan i dostajnstven život kakav zaslužujemo.

6. Vranje je jedan od retkih Gradova u Srbiji gde je DS do poslednjih lokalnih izbora bio deo vlasti.. Kako ste zadovoljni radom Vranjskog odbora DSa?

Lično sam veoma zadovoljan jednim sjajnim timom, predvođenim dr Bobanom Stamenkovićem, koji posvećeno radi na razvoju lokalnih politika koje imaju za cilj rešavanje probleme građana u Vranju. 2008. godine Demokratska stranka je po prvi put postala deo gradske vlasti. U tom periodu stvorena je povoljna poslovna klima, izmenjeni su propisi i maksimalno je olakšano otvaranje novih radnih mesta. Tada su započeti i različiti projekti, poput Slobodne zone, koji se kapitalizuju tek sada. Kao rezultat tih aktivnosti, NALED je uvrstio Vranje u pet gradova sa najpovoljnijim poslovnim ambijentom. Gradska vlast čiji je stub bila Demokratska stranka stvorila je novu atmosferu u parlamentarnom radu, postojao je prostor za opoziciju, a odnos prema medijima je bio potpuno drugačiji i otvoreniji. Posebno sam ponosan na činjenicu da svaki od lokalnih funkcionera Demokratske stranke može svoje sugrađane da pogleda u oči.

JAZZ FOR LIFE : SOFIJA KNEZEVIC

a1

 

1.Does Jazz Music have enough media presence and representation in the media today? Does Jazz have many new fans?

My honest opinion is that: art is generally underrepresented in the media. With the growing demand  for reality TV and entertainment that does not seek intellectual and emotional involvement, the need for analytical thinking, ethics, morality and culture has been declining.
At the same time I have to admit that because of the social media networks and the newly established  “free” marketing through those, more people are informed about culture news and jazz events that are happening not just around them but also in the world. This definitely contributes to continued growth in the number of fans.

2. What has made you choose Jazz music? What other music styles do you like?

Unbeatable freedom of expression. I also find many other genres very inspiring, especially Flamenco, Serbian traditional music, Classical music, Fado etc.

clipboard03
3. How is the jazz scene in the USA and how is it in Europe?

Both of them are definitely great because we live in a time of incredible musicians and great talents. Of course there is a difference in approach to the genre, in the expression and of course the sound. I personally associate that with the genetic predispositions and what is in us before we are even born, and we inherit directly from where are roots are. And also later on, the influences of the environment where we’re growing up.

4. Your husband is also a musician – do you “complement” each other in terms of composition and ideas for new music?

Definitely, I became a much better person and a musician since I met Elliot. We open new horizons for each other and educate each other about the music with which we have not had a chance to experience yet. So it often happens that one of us plays something to the other  that we’ve never heard before, and it inspires us to continue to create new work, or think about music in a different direction.

rft
5. You come from a famous family of artists – did that have an effect on you to choose Jazz? What else do you think you would be if you weren’t a musician?

Probably some kind of a designer or a neuro psychiatrist. Family has certainly influenced my career choice. Primarily because I was growing up with my parents and a brother who are fans of blues and jazz, and because I was exposed to that music really early on in my life. Secondly because I realized how much I value the creativity and freedom of expression.

6. What is your favorite Jazz composition, that you like performing the most?

God Bless The Child, You’re Everything, Blue Daniel.

7. Does every artist today have to be present on multiple media outlets, given the ubiquity of social networks and the media?

I don’t think anyone has to be involved in multiple media outlets, but it is an essential tool for artists to be connected among themselves, and also to constantly inform their audience about new works, projects and about the actual brand.

8. What album are you currently listening to and what would you recommend to our readers?

I’m currently listening to Elliot’s new album Efflorescence, Carmen McRae – Lover Man, Liane La Havas – Blood

Ivan Trajkovic

JAZZ: SOFIJA KNEŽEVIĆ

 

 

1. Koliko je Jazz muzika danas prisutna u medijima? Koliko Jazz ima novih fanova?

Moje iskreno misljenje je da je umetnost generalno nedovoljno zastupljena u medijima. S rastom i preopterećenjem ljudske energije na reality televiziju i zabavu koja ne traži intelektualno i emotivno uključivanje u program, smanjila se i potreba za analitičkim razmisljanjem, etikom, moralom i kulturom.
U isto vreme moram da priznam, da zbog društvenih mreža i osnivanja tog nekog “besplatnog” marketinga kroz iste, mnogo više ljudi je obavešteno o novostima i jazz događajima koji se dešavaju u njihovoj okolini i širom sveta, sto dalje definitivno doprinosi rastu broja fanova.

clipboard03
2. Šta te je opredelilo za Jazz muziku ? Koje još muzičke pravce voliš?

Nepobediva sloboda ekspresije! Mene mnogi drugi muzički pravci takodje inspirišu, pogotovu flamenko, srpska izvorna muzika, klasična muzika, fado itd.

3. Kakva je Jazz scena u SAD, a kakva u Evropi?

Obe jazz scene su definitivno sjajne, jer živimo u vremenu neverovatnih muzičara i velikih talenata. Naravno, postoji čujna razlika u pristupu žanru, ekpresiji i samom zvuku, koje ja lično vezujem, na genetske predispozicije i ono što je u nama pre nego sto se rodimo, a vučemo direktno od mesta odakle smo. I kasnije,pod uticajem okoline gde odrastamo.

4. I tvoj suprug je muzičar – da li “dopunjujete” jedno drugo u smislu komponovanja i ideja za novu muziku?

Definitivno, ja sam postala mnogo bolji čovek i muzičar od kada sam upoznala Elliota. Jedno drugom  otvaramo nove horizonte, i zajedno jedno drugo obrazujemo o muzici s kojom nismo imali prilike da radimo. Tako da se često dešava da jedno drugom pustimo nešto sto nikad nismo čuli, i onda nas to dalje inspiriše u stvaranju novih dela, ili razmišljanju o muzici u drugom pravcu.

c4
5. Potičeš iz poznate umetničke porodice – da li je i to uticalo na to da počneš se baviš Jazz muzikom? Čime bi se bavila da nisi u svetu muzike?

Verovatno nekom vrstom dizajna ili neuro-psihijatrijom. Porodica je svakako uticala na moj odabir karijere. Prvenstveno jer sam odrastajući sa mojim roditeljima i bratom koji su ljubitelji bluza i džeza kao jako mala devojčica bila izložena toj muzici, a i jer sam shvatila koilko mi je bitna ta kreativnost i sloboda izraza u životu.

6. Koja je tvoja omiljena Jazz kompozicija, koju najradije izvodiš?

God Bless The Child, You’re Everything, Blue Daniel.

7. Da li danas svaki umetnik mora da bude multimedijalan, s obzirom na sveprisutnost društvenih mreža i medija?

Mislim da niko ne mora u životu da bude multimedijalan, ali da je bitno sredstvo za umetnike da budu povezani među sobom. I naravno, da konstantno obaveštavaju svoju publiku o novim delima, projektima i o samom brendu.

8. Koji album trenutno slušaš i šta bi preporučila?

Trenutno slusam Elliotov novi album ” Efflorescence ” i Carmen McRae – ” Lover Man “.

Ivan Trajković

Kako ozdraviti Srpsko zdravstvo

a1

U zadnje vreme sve češće čujem ljude iz mog okruženja – porodice i prijatelje, kako se žale na lekare, sestre i uopšte celo Zdravstvo. Čekao sam ovde ovoliko, tamo onoliko, ovde mi traže to, ovde nemaju ovo drugo… I tako skoro svaki dan. I zaista, u  gotovo svim medijima svakodnevno čitamo o propustima i greškama lekara, o bahatosti i nevaspitanosti pojedinaca u našem Zdravstvu.

I ljudi se, naravno,  bune.

Opravdano!

A da li ima vedrije strane u našem Zdravstvu?

Pa, ima. I to ne jedne strane, već stotinu strana, čitava enciklopedija da se napiše. Čitam pre neki dan o mladom lekaru koji u planinskim selima centralne Srbije besplatno obilazi stanovnike i pruža im medicinsku pomoć. Takođe, treba pomenuti i sve zaposlene u Urgentnim centrima širom Srbije, koji rade u skoro pa nemogućim uslovima, i pomažu stotinama pacijenata, svaki dan.

A evo, u Kliničkom centru Niš, ustanovi koja leči više od milion ljudi sa celog Juga Srbije, kao i delove Centralne Srbije, direktor jednog dana reši da raspiše konkurs za nove zaposlene, i kaže, javno – “Nema veze, nema urgencije, samo znanje i prosek ocena … “. I ajde sad što je čovek to uradio, nego to odjekne u svim medijima u rubrici Verovali ili ne.  E sad, taj isti direktor, radiolog po struci, Prof. Dr. Zoran Radovanović, izađe u medije pa kaže ” Građani, slobodno prijavite sve u Kliničkom centru, ko vam bude tražio mito za neku uslugu, operaciju ili pregled,  evo broj telefona, a možete i preko društvenih mreža…” Opet i to ode u “Verovali ili ne”, cela Srbija ne može da veruje da ima i takvih direktora. A eto ima. I ne samo što je taj direktor zaustavio korupciju i ono čuveno ” evo, kafa i viski “, već je apsolutno preporodio Klinički centar. Autor ovog teksta, spletom okolnosti, je duži niz godina redovni posetilac KC Niš, te iz ličnog iskustva mogu da kažem kako je bilo nekad, a kako je danas. Do pre par godina, bilo je ” Aparat ne radi, a kd će radi ne znamo, dođi opet, u stvari, ne dolazi, zovi telefonom… ” . A ponekad su i radili aparati. Ali, od 2013 godine, KC ne liči na samog sebe – liči na svaku drugu modernu zdravstvenu ustanovu bilo gde u Evropi i svetu . Pre mesec dana se zateknem na odeljenju Kardiovaskularne. Osoblje ljubazno, sestra mi kaže “Ništa se ne sekirajte, evo ovde imate sve napisano, slobodno zovite za bilo koju informaciju.”. Izađem na krug, polovina zgrada novo, sve okrečeno, sve čisto….

I eto, KC Niš je primer da u Srbiji ipak ljudi kojima je struka i profesionalizam ispred politike, ispred rodbinskih veza, ispred ” evo, kafa i viski. “. Naravno, u svakoj profesiji ima i ovakvih i onakvih, i bahatosti i nadmenosti. Ali, raduje činjenica da ipak nije sve izgubljeno, da ipak postoje ljudi koji će se kao tigar boriti za svakog pacijenta, za ugled struke, pa i za svoj lični obraz i kredibilitet.

Raduje i činjenica da u današnje vreme kada u svim sferama života važi deviza ” Ma, svi su oni isti.. ” – ipak nisu svi isti!

Ivan Trajković

RUSI GRADE NOVE PIRAMIDE!

 

p2

 

Rusija je po mnogo čemu velika – najveća je zemlja na svetu, ima drugu po snazi armiju, prva je poslala satelit u svemir i prvog čoveka u svemir…

A da li ste znali da se u Rusiji grade i piramide!?

U blizini grada Tomsk, u samom srcu Sibira, nalazi se kompleks u kome se grade piramide. U ovom kompleksu mogu boraviti i naučnici koji proučavaju uticaj ovih građevina kao i obični građani. Iako su ove nove piramide manjih dimenzija nego one u Egiptu, dejstvo im je isto.

Valerij Uvarov, poznati istraživač i autor kaže da je naučno dokazano da boravak unutar ovih građevina izuzetno povoljno deluje na čovekovo zdravlje i psihu. Temom uticaja piramida na ljudsko zdravlje se u Rusiji već decenijama bave mnogobrojni instituti, kao i Ruska Akademija nauka . Ova istraživanja su nedvosmisleno pokazala da boravak unutar piramida fokusira prirodnu energiju i vrlo povoljno deluje na ljudski organizam.

Istraživanja u Rusiji se nastavljaju i u planu je izgradnja nekoliko ovakvih kompleksa širom Rusije.

On the relative everything…

Years or months, days…. times flies fast… Only thing we can be sure is – nothing!

Really, how many things you have planned, decided or expected – that never came true, or happened even? But, on the other hand, how many totally unexpected events have came to be, that made you happy, surprised satisfied!!

You know about Quantum physics? You don’t? OK, its a thing many PHD’s don’t understand either.

In essence. quantum physics says everything, EVERYTHING is connected on all levels, from atoms to the world we see. Now – tadadaaaa-  bells and gongs – no one knows HOW everything is connected and WHY it acts the way it does. They also have a scientific name for that , made by Einstein himself – A SPOOKY ACTION AT A DISTANCE! Yes, spooky!  The pure essence of every live and dead thing in the Universe is spooky! It’s a nice way to say that no one knows really how anything works. Yes we have physics laws in our everyday world, but at atomic and molecular level everything falls apart! True stuff!

So, think for a second on you and your daily activities – hey, no one knows why things happen, sometimes stuff we think is bad is actually very good for us, many times when we think everything is bad, Sun shines thru! Think about milions of people who were in war, poverty, starvation! And they come trough it! They found a way!

Everyone has its own way and its own path! And who made that road, where every way goes – no one knows! Even Quantum Physic’s, even PHD’s and Nobel winners!!

Ivan Trajkovic /

ДР. или нешто друго ?

Полемика у медијима око “оваквих и онаквих доктората” и све полемике око целе те приче, навеле су ме да се мало осврнем око себе.

По неким подацима, на Бироу НСЗ у Србији има око стотину доктора наука. Број оних са дипломама разних факултета , и државних и приватних, се креће у десетинама хиљада. Хм! Значи, у овој и оваквој Србији, највећи престиж је бити Др. Е супер, кажем ја, до јуче је највећи престиж био поседовање немачке лимузине и америчког мобилног, оног са загризаном јабуком на њему. Оно, наравно,тако и треба, сад су друга времена, те ниједна ташта неће зета који није Др. Шалу на страну, ма којим послом се ви бавили, ма коју диплому имали, велике су шансе да је конкуренција у тој области не огромна, већ стравична. Сведоци смо, уназад неколико година, да се велики број младих лекара одмах по дипломирању одлучује да напусти Србију, јер су у Европи и на Западу лекари свих врста и квалификација веома тражени. Тако да је данас у Србији највећи дефицит анестезиолога, радиолога, кардиохирурга.Лекарима у Србији се не може понудити већа плата, а тамо сигурно имају већу од 74.000 динара, колико овде добијају специјалисти. За разлику од њих, млади информатичари се већ после друге године студија одлучују за иностранство. На време. Тешка су времена, па је и тешко бити паметан. Након завршених студија , чак 39 одсто свих студената себе види у иностранству. Главни разлог за одлазак из земље је низак животни стандард у Србији, а следе немогућност запослења и даље школовање. Са друге стране, наши млади лекари важе за најбоље у Немачкој, Француској, Шведској, Швајцарској. Наши информатичари такође раде у највећим светским ИТ компанијама.

Ако се стварно жели опоравак земље, онда, млади напред, школовани напред. Не може бити да држава нема пара за младе лекаре, инжењере, архитекте, информатичаре. Они су будућност ове земље, они су ова земља. А, за докторате има времена, још смо млади.

Иван Трајковић
Новинар и Блогер

Nebojša Krstić – “Vučić je jedina prava pro – EU snaga u Srbiji!”

 

a1

Intervju sa Nebojšom Krstićem, marketinškim stručnjakom i nekadašnjim savetnikom Predsednika Srbije.

 

1. Zašto uvek više kritikujemo, a manje predlažemo rešenja ? Da li je u Srbiji “uvek kriv neko drugi” ?

Javni prostor u kome bi, po pravilu, trebalo da se prelamaju reakcije na ono što vlast čini ispunjen je glasovima povišenog tona a smanjenog IQ-a. Tu ćete primetiti svaku vrstu zakeranja, zluradosti, nipodaštavanja, hejta, uvreda i mrzovolje, ali inteligentnu, razumnu, razložnu kritiku koja nudi i rešenja nećete naći ma koliko je pažljivo tražili. Kad ova nekonstruktivnost dolazi iz redova opozicije, možda se i može naći neka reč opravdanja – stranački je interes svake opozicione partije da vlast bude loša, zato one i tvrde da je sve loše, čak i oni potezi koje bi same opozicione stranke učinile, da su sada vlast.  Ili su činile dok su bile vlast. Ta neprincipijelnost, dakle, kada su stranke u pitanju ima neku svoju unutrašnju logiku, ali takvo ponašanje koje je uveliko zahvatilo intelektualnu elitu, nema opravdanja, jer intelektualci ne bi smeli da imaju partikularni interes i uvek bi morali da razumeju i brane javni, odnosno, društveni interes. A oni to ne čine uopšte ili čine vrlo retko. Ponekad imam utisak da su intelektualci destruktivniji i neodgovorniji nego ono što zovemo “političkom elitom”. Zašto je to tako, svakako je zanimljiva tema za analizu.

2. Skoro svi političari u Srbiji govore o potrebi reformi.. Koje su, po Vašem mišljenju tri najvažnije reforme koje nas čekaju, ili koje su već trebale da se dese?

Po mom mnjenju, najvažnija je reforma svesti. To znači, moramo se dovesti na nivo da prestanemo sa samozavaravanjem da su nam za sve nevolje drugi krivi, da nas čitav svet mrzi i da smo mnogo važni. Potom treba da razumemo koje su naše realne mogućnosti i da shvataimo da je u pravu samo onaj političar koji nam kaže istinu: “Neće nam biti bolje dok sami ne uradimo sve što je potrebno da bi nam bilo bolje”, a da su svi oni koji nude laka rešenja koja će preko noći vratiti beneficije iz vremena titoizma, kao i oni koji nude ponovni sukob sa svetom, demagozi, prevaranti i paraziti koji se hrane nesrećom. Srbiji je potrebn nešto sasvom drugo – elita, intelektualna i politička koja će izbegavati svaku nevolju i koja će pomoći da Srbija nađe svojoe mestu u zavetrini, zaštićena od bure koju izazivaju sukobi velikih sila.

3. Kakva je trenutna situacija u našim medijima?

O tome mogu da sudim samo kao čitalac. Situacija je loša, otpuštaju se novinari, a mediji, u najvećem broju slučajeva nude beznađe, agresiju, depresiju, crnilo i propast kao sliku realnosti, dok su bulevarski i petparački sadržaji proliferisali do neslućenih visina. Moguće je da neka vrsta opravdanja postoji u tome što sve manji broj ljudi čita štampu i da je kriza velika, ali svaki medij, elektronski i štampani, troši državnu frekvenciju koju je dobio samo na korišćenje, i zato ima društvenu odgovornost u odnosu na sadržaje koje nudi konzumentima.

4. Da li su novinari u Srbiji slobodni da rade bez uticaja i pritisaka?

To bi bilo dobro da novinari odgovore. Moje iskustvo iz vremena kada sam bio savetnik za medije predsednika Republike, kaže da su priče o pritiscima, zabranama i cenzuri tada bile nerealne, pa zaključujem da postoji verovatnoća da su i sada. Ono što mi je u ovoj temi zanimljivo jeste da o cenzuri u medijima uvek govore ljudi koji nemaju nikakve vez s medijima, a meni bi daleko relevantnije bilo ono što o tome kažu urednici i novinari.

5. Da li je na redu prodaja “porodične srebrnine” ili privatizacija preduzeća koja su odavno trebala biti privatizovana?

Privatizacija javnih preduzeća nije nikakva prodaja srebrnine jer država nije dobar menadžer i sva preduzeća u njenom vlasništvu, čak i ona koja trenutno dobro rade, u bliskoj će budućnosti gubiti na konkurentnosti i na vrednosti. To važi čak i za Telekom, a kamo li za ostala manje profitabilna. Interes države nije da rukovodi preduzećima i da miri apetite stranaka na vlasti, već da ta preduzeća budu uspešna, konkurentna, da plaćaju porez i da zapošljavaju stričnjake. A to mogu biti samo ako im nije vlasnik država.

6. Мnogi naši umetnici u svetu su daleko bolji od ambasadori od ambasadora-političara. Da li su kultura i sport “najbolji izvozni proizvod” Srbije?

Mislim da su sportisti i umetnici odlični ambasadori samo dok su u svojoj prirodnoj sredini, dakle u sportu ili umetnosto kojom se bave. Ambasade nisu mesta za njih i tu treba da su samo profesionalne i obrazovane diplomate. U doskorašnjoj praksi i ambasade su bile mesta za podmirivanje familije osoba na vlasti, bile su sredstvo nagrađivanja raznih sekretarica i “saradnica”, što je jako loše jer je diplomatija izuzetno naporan i odgovoran posao koji zahteva vrhunske profesionalce. Postavljanje “zaslužnih” neznalica na mesto ambasadora isto je, ako ne i gore, nego davanje laiku da projektuje soliter ili most.

7. Da li su odnosi između USA i Srbije dobri, po Vašem mišljenju? Imali smo i potpisivanje / revidiranje sporazuma sa NATO?

Odnosi Srbije i USA nisu dobri u polednjih dvadesetak godina, odnosno nisu dobri onoliko koliko bi morali da budu. Naime, uveren sam da su odnosi sa SAD oni koji definišu našu spoljnopolitičku poziciju. Sva nevolja koja nas je snašla, naročito u poslednjoj dekadi XX veka, bila je posledica pogrešne političke procene da nam se isplati da ulazimo u sukob sa najvećom silom vojnom na planeti. E, pošto smo umesto da sa SAD gradimo prijateljske i partnerske odnose ušli u sukob, naravno, pretrpeli smo poraz, izgubili Kosovo i imali ljudske žrtve. Jednima i dalje nije jasno zašto smo izgubili, a drugi na tim  gubicima grade svoj antiamerikanizam i antievropejstvo, svirajući na tankim žicama proruskog i sveslovenskog sentimenta trudeći se da tom patetičnom demagogijom namaknu sebi glasove na izborima. Srećom, za sada dosta neuspešno. Sporazum s NATO koji je potpisala prethodna Vlada, a ratifikovala ova, korak je u dobrom pravcu i hrabar potez za svaku pohvalu.

8. Koliko je Srbija daleko ili – blizu – EU u ovom trenutku?

EU nam je posle otvaraja poglavlja bliža nego ikad. A opet, ne toliko blizu da eventualno političko iskliznuće iz šina kojima se Srbija trenutno kreće ne bi ugrozio sve dosadašnje napore. Aktuelna Vučićeva proevropska Vlada ostvarila je otvaranje poglavlja, dok zauzvrat dobija svakodnevne kritike proevropske opozicije koja ide na izbore ne znajući kako da pređe cenzus, što je paradoks bez presedana. Ova beslovesna situacija ide na ruku antizapadnjačkim strujama u Srbiji, odnosno, proruskoj opoziciji koja sebe iz nepoznatog razloga zove “patriotskom”. Sve ovo dovoljno govori o bizarnosti političkog trenutka i apsolutnom nedostatku političke pameti u redovima onog što smo nekada zvali “demokratskom” opozicijom.

Ivan Trajković

THE REAL X-FILES : INTERVIEW WITH NICK POPE

Author, journalist and TV personality Nick Pope used to run the British Government’s UFO project at the Ministry of Defence. Initially sceptical, his research and investigation into the UFO phenomenon and access to classified government files on the subject soon convinced him that the phenomenon raised important defence and national security issues, especially when the witnesses were military pilots, or where UFOs were tracked on radar.

While working on the MoD’s UFO project Nick Pope also looked into alien abductions, crop circles, animal mutilations, remote viewing and ghosts. He is now recognised as a leading authority on UFOs, the unexplained and conspiracy theories. He does extensive media work, lectures all around the world and has acted as presenter, consultant or contributor on numerous TV and radio shows.

Nick Pope lives in California.

Nick Pope 2
1. Did UK’s M.o.D. and UK’s Government ever officially acknowledged existence of UFOs?

While the UK Government denies having (or being aware of) any evidence that extraterrestrial life exists, they have previously said that they “remain open-minded about the possibilities”. And if one looks at the Ministry of Defence (MoD) intelligence assessment on UFOs colloquially known as Project Condign one finds the following quote: “That UAP [Unidentified Aerial Phenomena] exist is indisputable. Credited with the ability to hover, land, take-off, accelerate to exceptional velocities and vanish, they can reportedly alter their direction of flight suddenly and clearly exhibit aerodynamic characteristics well beyond those of any known aircraft or missile – either manned or unmanned”. The report was skeptical that the UFO phenomenon was extraterrestrial in origin, but the quote is an extremely important admission, nonetheless.

2. Scientists every day discover new, potentially habitable planets – are we on a brink of “New Space era”?

As our technology gets more sophisticated, our knowledge of the Universe expands. The next generation of space-based telescopes, coupled with increasingly powerful radio telescopes, may lead to the discovery of extraterrestrial life. If there’s life out there – perhaps even other civilizations – ours is likely to be the generation that finds them. One important factor here will be other nations, such as China, playing an increasingly important role in the space program. But perhaps the key point is the extent to which venture capitalists and technology billionaires are playing a bigger part in the space program, with organizations such as NASA in danger of being left behind. Accordingly, the new Space Race is likely to be a race between corporations and not between nations.

3. What’s your opinion on “conspiracy theories” regarding the existence of so called “Area 51” and “S4” bases? Could they be real?

I don’t think anybody disputes that these bases exist. Area 51, for example, is where many iconic aircraft such as the U2, SR-71 and the stealth fighter and stealth bomber were developed and test-flown. The real question, of course, is whether any of the other rumours about such bases are true: in other words, is this where the US Government has the remains of crashed extraterrestrial spacecraft, which are being studied and, perhaps, reverse-engineered. I don’t know the answer to that question, but now that Area 51 is so well-known, any such extraterrestrial technology has probably been moved elsewhere. In other words, the real question isn’t what’s going on at Area 51, but what’s going on at Area 52, Area 53 and Area 54.

2222

 
4. We are all witness to massive presence of UFO / Alien themes in movies and TV series – are UFO’s now part of our culture?

UFOs are part of pop culture and have been since the early Fifties, when Hollywood movies such as The Day the Earth Stood Still propelled the subject into the public consciousness. The X-Files is probably the best modern day example of how the UFO phenomenon is firmly established in our culture, as is the extent to which UFO and alien imagery is instantly recognizable and used in video games, advertising campaigns, on T-shirts, mugs and a vast number of other products. In other words, this UFO and alien imagery is something that everybody is familiar with: not just UFO researchers and science fiction fans, but the general public, irrespective of whether they are believers in UFOs or skeptics.

5. In your opinion, what’s the one UFO case that would be “100% proof” of their presence on Earth?

I don’t think that any UFO case provides us with 100% proof of an extraterrestrial presence on Earth. For 100% proof one would need an artefact that could be verified as extraterrestrial by scientists, both in terms of its function and in terms of isotopic analysis (such as that conducted on meteorites) that could prove the object had not originated on Earth. While no UFO case I’ve seen constitutes 100% proof, the Rendlesham Forest incident is probably the most compelling case we have in evidential terms. It’s certainly a better case than Roswell, even though Roswell is better known. The Rendlesham Forest incident is a ‘perfect storm’ of a UFO case and contains just about every element that makes a case convincing: the UFO was tracked on civil and military radar; it wasn’t just a ‘lights in the sky’ case but involved an actual landing; there were multiple witnesses, most of whom were military personnel, including the Deputy Base Commander of RAF Bentwaters/Woodbridge, Lieutenant Colonel Charles Halt; the UFO left physical trace evidence, including burn marks on the trees and radioactivity levels that were assessed by MoD scientific and technical intelligence specialists as being “significantly higher than the average background”; and there are government documents confirming all these aspects of the case. Even the skeptical investigators at the MoD failed to find any conventional explanation for the sightings. This case was the subject of my bestselling book Encounter in Rendlesham Forest, co-written with the two military witnesses at the heart of the incident, John Burroughs and Jim Penniston.

6. Does mainstream media pays enough attention to UFO subject?

In recent years there has been greater mainstream media engagement with the subject of UFOs, but there is still some way to go. One positive story has been the declassification and release of the MoD’s UFO files. Because I used to work on these files (indeed, I wrote many of them!) and because I now work as a broadcaster and journalist myself, I’ve become the public face of this story, writing features for numerous national newspapers and giving literally hundreds of TV, radio, newspaper and magazine interviews. For the most part this story has been told in a straightforward, factual way, with the overall tone of the coverage being either neutral or positive. More generally, I have no difficulty in writing positive features about UFOs and getting them into some of the world’s biggest newspapers. But more can be done. There is still a story here that hasn’t been told. So while, for example, I have written an op-ed for The New York Times about UFOs, it would be good to see a major series of in-depth articles in The New York Times or The Washington Post, examining the subject and challenging the authorities as thoroughly as Bob Woodward and Carl Bernstein did with the Watergate scandal.

3
7. Did you heard about any cases of UFO’s crash landing in former Yugoslavia and Balkan area? There are many reports that under President Tito, during 1970’s, there were 3 Cylinder UFO’s shot down and fell into Adriatic Sea.

I confess that I know very little about UFO sightings in the former Yugoslavia. In part this was because when I was working for the MoD, my remit was to investigate UK sightings only. More generally, the language problem is a barrier to the exchange of information between English-speaking and non-English-speaking researchers. I only visited the region once, in around 2004, when I went to Kosovo on MoD business unrelated to UFOs and I heard nothing about this subject during my time in Pristina. I have had occasional communication with a couple of people in the former Yugoslavia who have told me that President Tito knew something about UFOs, but I have had no confirmation of this from any official sources.

8. For end of this interview, can you say when will mankind meet Alien species (if ever will)?

I don’t know if or when humanity will first encounter extraterrestrials, but if they’re out there I suspect, as I said earlier in the interview, that ours will be the generation that finds them. Of course, there are many variables here. It’s one thing to find microbial life on Mars or Europa, or even to pick up a radio signal from another civilization many lights years away; It’s quite another thing to actually encounter extraterrestrials, e.g. in a visitation. Given the distances and difficulties involved in interstellar travel I suspect that direct encounters are less likely, but who knows? Maybe there are ways around the apparent barrier posed by light speed, and if not, there’s nothing to stop sentient machines from travelling the galaxy at sub-light speed in such a way that does not violate the laws of physics as we currently understand them. So, if we do encounter extraterrestrials face-to-face, perhaps the most likely scenario is that we’ll encounter artificial intelligence, as opposed to biological life.

Ivan Trajkovic,

journalist and editor

 

Sofijazz & Elliot Mason, concert in Novi Sad

a1

 

Serbia is snowed in this week, and that didn’t stop jazz enthusiasts of the region from looking forward to Sofija Knezevic`s and Elliot Mason`s another masterful jazz performance. Sofija and Elliot are just finishing their Europe run and have decided to end it with a performance in Serbia, this time the concert will be held in Novi Sad, that is known for great jazz and the great Novi Sad Jazz Festival.

Both Sofija and Elliot have performed in Novi Sad before and are very much looking forward to coming back. “ I was recently deciding about where to perform for Christmas when we go back, and my first two choices were Novi Sad and Kikinda, and I am really glad we were able to do it, because a lot of our audience comes from Novi Sad to hear us when we are performing in Belgrade, this time we will be delighted to come to them and share some great music and energy” – says young Sofija also known by her artist name Sofijazz.

Only 25 years old, and already an extremely successful artist, this young woman has traveled all over the world performing and teaching. She is writing her book on vocal technique, and the hugely popular book of jazz arrangements of Serbian children songs and nursery rhymes. Sofija has just recorded the first half of her album in one of the best recording studios in the world with some of the New York greats including the drummer of legendary Charlie Haden, Rodney Green, Orlando Le Fleming on bass and Wynton Marsalis`s piano player Dan Nimmer. Within the selections picked out for the performance in Novi Sad, you will enjoy a few songs from this recording as well.

Ms. Knezevic also just returned from her tour in Middle East, where she spent around a month performing, including her 3 week residency as the main artist at the Jazz at Lincoln Center club in Doha, Qatar.

Sofija also did another collaboration with director Igor Simic and you can hear her in his new movie “Our Guardians”, the movie that appeared at the Berlin Film Festival and Cannes Film Festival.

The other half of the band and Sofija`s life partner Elliot Mason is one of the greatest jazz trombonists of this generation. He is a part of Wynton Marsalis` band, and has played with some of the biggest names in music including Chick Corea, Wayne Shorter, Kenny Garrett, Aretha Franklin, Cosby, Stills and Nash and many others. He is also currently working on his new album, that will feature many incredible guests as well.

You shouldn’t miss this performance if you are in Serbia, especially if you are already in Novi Sad, without a doubt they will surprise you with their musicianship, versatility and creative sensibility. This time they will be joined by a trio of great jazz artists from Serbia: Aleksandar Bahun on piano, Fedor Ruskuc on bass and Pedja Milutinovic on drums. The concert will be held at the local venue Firchie Think Tank, on January 8th, at 10pm.